بررسی علل و پیامدهای ترخیص با رضایت شخصی بیماران بستری در بیمارستان دکتر شیخ مشهد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، شاخه مشهد، مشهد، ایران

2 مرکز تحقیقات عوارض پیوند کلیه دانشگاه مشهد

3 استادیار، واحد توسعه تحقیقات بالینی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

4 دانشگاه علوم پزشکی سبزوار

5 مشهد-بیمارستان دکتر شیخ

6 دانشکده پزشکی،،دانشگاه علوم پزشکی مشهد ، مشهد،ایران

7 گروه داخلی ،دانشکده پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی مشهد ، مشهد،

8 گروه کودکان

چکیده

زمینه و هدف  ترک بیمارستان با مسئولیت شخصی، فرایندی است که طی آن بیمار بدون تکمیل دوره درمان با وجود توصیه‌های پزشکی، با میل خود بیمارستان را ترک می‌کند و می‌تواند نشانگر نارضایتی بیماران و یک معضل قابل‌توجه مدیران نظام سلامت باشد. از این رو این مطالعه با هدف بررسی فراوانی علل و پیامدهای ترک بیمارستان با مسئولیت شخصی در بیماستان دکتر شیخ مشهد به عنوان یک مرکز ارجاع در شمال‌شرق ایران طراحی و اجرا شده است.
مواد و روش‌ها تمام بیمارانی که با رضایت شخصی در فاصله زمانی ابتدای مهر تا پایان اسفند سال 1393 از بیمارستان ترخیص شده بودند، وارد مطالعه شدند. برای گردآوری داده‌ها از چک‌لیست استفاده شد. پیامد بیماران، یک هفته بعد به‌صورت تلفنی تکمیل شد. در نهایت، برای بررسی نتایج، از نرم‌افزار آماری SPSS استفاده شد.
یافته‌ها 51 بیمار در این مطالعه وارد شدند. دلایل عمده ترخیص با رضایت شخصی شامل نارضایتی از پزشک و کادر درمانی در 23 بیمار (45/1%)، ترجیح به اقدام به مراقبت در منزل در 12 بیمار (23/5%)، دور بودن محل زندگی از بیمارستان در 5 بیمار (9/8%)، آموزشی بودن بیمارستان در 3 بیمار (5/9%)، هزینه بالای درمان در 3 بیمار (5/9%)، ازدحام بیش‌ازحد بیمارستان در 3 بیمار (5/9%) و نبود تخصص مرتبط یا وسایل تشخیصی و درمانی خاص 2 بیمار (3/9%) بود. همچنین در بررسی پیامد بیماران، 21 بیمار (41/1%) مجدداً به پزشک مراجعه کردند، 18 بیمار (35/3%) درمان را در منزل ادامه دادند، 9 بیمار (17/7%) مجددا بستری شدند و 2 بیمار (3/9%) فوت شدند.
نتیجه‌گیرینارضایتی از پزشک و کادر درمانی شایع‌ترین علت بود. با توجه به اینکه 3/9% بیماران فوت کرده‌اند و تعداد زیادی از بیماران مجبور به مراجعه مجدد به پزشک و بستری مجدد شده‌اند، به نظر می‌رسد توجیه کردن بیماران برای انصراف از ترخیص با رضایت شخصی به سود بیمار می‌باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Evaluation of causes and outcomes of discharge with the personal consent of patients admitted to Dr. Sheikh Hospital of Mashhad

نویسندگان [English]

  • yalda ravanshad 1
  • Mohadese Golsorkhi 2
  • elham Bakhtiari 3
  • aghil lollah keykhosravi 4
  • anoush azarfar 5
  • malihe shoja 6
  • mohamad behazin 6
  • sahar ravanshad 7
  • alireza ghodsi 8
1 Assistant professor, Department of Community Medicine, Mashhad Branch, Islamic Azad University, Mashhad, Iran.
2 Kidney Transplantation Complications Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
3 2. Assistant professor, Clinical Research Development Unit, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
4 4. Faculty of Medicine, sabzevar University of Medical Sciences,
6 5. Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
7 6. Department of internal medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
8 departmant of pediatric
چکیده [English]

Introduction: The patient’s self-discharge from the hospital is a process in which the patient leaves the hospital voluntarily without completing the course of treatment, despite medical advice, and can indicate patient dissatisfaction and a significant challenge for health system managers. This study was conducted to investigate the causes and consequences of a patient's self-discharge from Dr. Sheikh Hospital as a referral center in the northeast of Iran.
Material and Method: All patients who were discharged with the personal consent from the hospital with personal consent between October 2014 and March 2015 were included in the study. A checklist was used to collect data. The patients' outcome was completed by telephone a week later. Finally, SPSS statistical software was used to evaluate the results.
Results: Totally, 51 patients were included in this study. The leading causes of discharge with personal consent were including dissatisfaction with the physician and medical staff in 23 patients (45.1%), home care preference in 12 patients (23.5%), distance from the hospital in 5 patients (9.8%), teaching at the hospital in 3 patients (،5.9), the high cost of treatment in 3 patients (9 5.9), the overcrowding of the hospital in 3 patients (9 5.9) and the lack of specialist or diagnostic and therapeutic devices in 2 patients (3.9%). Also, in the study of patients' outcome, 21 patients (41.1%) referred to the doctor again, 18 patients (35.3%) continued treatment at home, 9 patients (17.7%) were readmitted and 2 patients (3.9%) died.
Conclusion: The most common cause of discharge with personal consent was dissatisfaction from the treatment team. Given that 3.9% of patients have died and a large number of patients have been re-referred to the doctor and be readmitted, it seems that justifying patients to refrain from self-discharge is in the patient's best interest.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Informed Consent
  • Patient Discharge
  • Hospital, Doctor
[1]. Rasuli P. Foundations of Clinical Governance. Hamadan University of Medical Sciences and Health Services. Beheshti Hospital. 2011:3-4.
[2]. Taqueti VR. Leaving against medical advice. New England Journal of Medicine. 2007; 357(3):213-5. [3]. Carrese JA. Refusal of care: patients' well-being and physicians' ethical obligations:“but doctor, I want to go home”. JAMA. 2006; 296(6):691-5.
[4]. kabirzade A,Esmailzadeh ,The frequency and causes of Discharge against Medical Advice in pediatric of Boo-Ali Hospital in 2009,Journal of North Khorasan University of Medical Sciences.2011;2(4):57-62
[5]. Hwang SW, Li J, Gupta R, Chien V, Martin RE. What happens to patients who leave hospital against medical advice? Canadian Medical Association Journal. 2003;168(4):417-20.
[6]. Anis AH, Sun H, Guh DP, Palepu A, Schechter MT, O'Shaughnessy MV. Leaving hospital against medical advice among HIV-positive patients. Canadian Medical Association Journal. 2002;167(6):633-7. [7]. Choi M, Kim H, Qian H, Palepu A. Readmission rates of patients discharged against medical advice: a matched cohort study. PloS one. 2011;6(9):e24459.
[8]. Satiz R, Ghali WA, Moskowitz MA. The impact of leaving against medical advice on hospital resource utilization. J G Intern Med 2000; 15(2): 103-7.
[9]. Shirani F, Jalili M, Asl-e-Soleimani H.D ischarge against medical advice from Emergency Department: Result from a Tertiary Care Hospital in Tehran, Iran. Eur J Emerg Med; 2009 Nov 5.
[10]. Rangraz jedi F, Rangrazjedi M, Rezaeemofrad M. Assessment of discharge against medical advice in Kashan’s hospital, Hakim Research Jornal Spring 2011; 13(1): 33-39.
[11]. Baptist AP, Warrier I, Arora R, Ager J, Massanari RM. Hospitalized patients with asthma who leave against medical advice: characteristics, reasons, and outcomes. Journal of allergy and clinical immunology. 2007;119(4):924-9.
[12]. Ibekwe RC, Muoneke VU, Nnebe-Agumadu UH, Amadife M-AU. Factors influencincing discharge against medical advice among paediatric patients in Abakaliki, Southeastern Nigeria. Journal of tropical pediatrics. 2009;55(1):39-41.
[13]. Fiscella K, Meldrum S, Barnett S. Hospital discharge against advice after myocardial infarction: deaths and readmissions. The American journal of medicine. 2007;120(12):1047-53.
[14]. vahdat sh, Hesam s, Mehrabian F. Effective factors on patient discharge with own agreement. Holist Nurs Midwifery. 2010;20(2):47-52
[15]. Khorasani Zadeh M, Ebrahimi H. Evaluation of Patients Reasons for Discharge against Medical Advice in Shafa Hospital, Kerman, Iran. Health Inf Manage. 2013;10(3):403-410.
[16]. M. Mohseni, M. Alikhani, S. Tourani, S. Azami-Aghdash, S. Royani, and M. Moradi-Joo, “Rate and causes of discharge against medical advice in Iranian hospitals: a systematic review andmeta-analysis,” Iranian Journal of Public Health, 2015: 44(7): 902–912
[17]. Soleimani MR, Kazemi M, Vazirinejad R, Ostadebrahimi H, Auobipour N. Assessment of the incidence and reasons of discharge against medical advice in the hospitals of Rafsanjan University of Medical sciences in 2012-2013. Community Health Journal. 2014:8(3):64-72
دوره 28، شماره 2
خرداد و تیر 1400
صفحه 183-188
  • تاریخ دریافت: 24 فروردین 1399
  • تاریخ بازنگری: 27 اردیبهشت 1399
  • تاریخ پذیرش: 27 اردیبهشت 1399
  • تاریخ اولین انتشار: 01 خرداد 1400