بررسی شیوع کاتاراکت در جمعیت روستایی سبزوار طی سال های 83-1381

نویسندگان

سبزوار، دانشکده علوم پزشکی سبزوار

چکیده

زمینه و هدف: کاتاراکت به کدورت های عدسی که باعث اختلال در عمل بینایی شود اطلاق می شود و عموما به یکی از چهار تیپ تقسیم می شود: مادرزادی، ناشی از تروما، ثانویه به یک بیماری و در نهایت نوع وابسته به سن. کاتاراکت عموما یک بیماری میان سالی و پیری است و عامل اصلی کم بینایی و نابینایی در کشورهای جهان است. هدف از مطالعه حاضر بررسی شیوع کاتاراکت در جمعیت روستایی شهرستان سبزوار است.
مواد و روش ها: این پژوهش یک مطالعه توصیفی اپیدمیولوژی و مقطعی است. نمونه گیری از نوع خوشه ای است بوده که به طور تصادفی از چهل روستای سبزوار انتخاب شدند و جامعه آماری شامل کلیه کسانی بوده است که در روستاهای سبزوار اقامت داشتند. زمان مطالعه سال های 83-1381 بوده است. 2805 نفر با فاصله سنی 11 روز تا 92 سال شرکت کننده یک معاینه غربال گری اولیه در خانه های بهداشت و یا مراکز بهداشتی درمانی روستایی را داشته اند که این معاینه شامل انجام تست قدرت بینایی، رفلکس قرمز، رتینوسکپی و معاینه سگمان قدامی با چراغ قوه قلمی و افتالموسکپ بوده است. افرادی که اختلال بینایی داشته و یا رفلکس قرمزشان مختل بود، برای معاینه کامل چشم پزشکی به متخصص چشم ارجاع می شدند.
یافته ها: میانگین سن مردان 27.84±22.507 سال (فاصله سنی 11 روز تا 84 سال و میانه سن 18 سال) و زنان 26.9±19.05 سال (فاصله سنی 14 روز تا 92 سال و میانه سن 21 سال) بود. شیوع کلی کاتاراکت 6 درصد بود. شیوع کاتاراکت در مردان و زنان به ترتیب عبارت بود از 7.8 درصد و 4.8 درصد. کاتاراکت وابسته به سن از جمله افراد با سابقه جراحی کاتاراکت با 5.62 درصد شایع ترین نوع بود. همچنین شایع ترین نوع کاتاراکت در هر دو جنس بر اساس محل آن (بافت شناسی)، نوع میکسد در دو چشم بود و شامل 52 نفر (34.4 درصد)‌ بود.
نتیجه گیری: با توجه به اطلاعات به دست آمده مبنی بر محدود بودن وجود مطالعات اپیدمیولوژیک مشابه در ایران، ‌انجام مطالعات مشابه بیشتر می تواند در تخمین بزرگی کاتاراکت و اختلال بینایی ناشی از آن در نواحی مختلف روستایی مفید باشد چون تخمین بزرگی این اختلال قابل درمان و کنترل آن می تواند دارای مزایای فردی،‌ اجتماعی و اقتصادی زیادی باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

PREVALENCE OF CATARACT IN THE RURAL POPULATION OF SABZEVAR (2002-2004)

نویسندگان [English]

  • E SHIRZADEH
  • AA BOLOURIAN
چکیده [English]

Background and purpose: Cataract is the lens opacity which brings about vision disorders and is generally divided into four types: congenital, traumatic, secondary and age-related. It is commonly a disease of middle-age and geriatric age and the main factor in low vision and blindness throughout the world. This study is intended to survey the prevalence of cataract in the rural population of Sabzevar in Iran.
Methods and Materials: This research is a cross-sectional epidemiological descriptive study. 40 villages were selected through cluster sampling and the statistical population included all rural residents in 2002-2004 (1381-1383). 2805 subjects (with the age range of 11 days to 92 years old) participated in the primary screening which consisted of tests of visual acuity, red reflex, retinoscopy and the examination of anterior segment via torch or ophthalmoscope. Subjects with visual disorders or defected red reflex were referred to ophthalmologist for complete examinations.
Results: Mean age for 1014 male (40.5%) and 1494 female (59.5%) were 27.84±22.07 and 27.90±19.05 years respectively.
The overall prevalence of cataract was 6% (confidence interval 95%). Its prevalence in men and women were 7.8% and 4.8% respectively.
Conclusion: Regarding the limited number of similar epidemiological studies in Iran, further studies can be helpful in estimating the magnitude of cataract and visual disorders due to cataract in the rural population since estimating the magnitude of this controllable disease can be of considerable personal, social and economical advantages.

کلیدواژه‌ها [English]

  • CATARACT
  • prevalence
  • RURAL POPULATION
  • sabzevar
دوره 14، شماره 1
43
فروردین و اردیبهشت 1386
صفحه 38-43
  • تاریخ دریافت: 21 اسفند 1390
  • تاریخ بازنگری: 09 تیر 1401
  • تاریخ پذیرش: 11 دی 1348
  • تاریخ اولین انتشار: 11 دی 1348