تشخیص سندرم پندرد: MRI در مقایسه با سایر معیارهای تشخیصی

نویسندگان

تهران، خیابان کارگر شمالی، بیمارستان دکتر شریعتی

چکیده

زمینه و هدف: سندرم پندرد به مجموعه گواتر، کاهش شنوایی حسی عصبی و تست پرکلرات مثبت گفته می شود. از آن جایی که روش های تشخیصی جدید مانند MRI، ارزیابی های ژنتیکی و سلولی- مولکولی پرهزینه و پرعارضه تر از روش های قدیمی ترند، این مطالعه به منظور ارزیابی ارزش استفاده از MRI به عنوان یک روش تشخیصی مستقل یا همراه با سایر روش های تشخیصی در سندرم پندرد انجام گرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه، تریاد کلاسیک قبلی به عنوان بهترین روش شناسایی در نظر گرفته شد و یافته های MRI در 6 بیمار با تریاد کلاسیک (گروه مورد) و 6 بیمار با گواتر و کاهش شنوایی بدون وجود تست پرکلرات مثبت (گروه شاهد) ارزیابی گردید.
یافته ها: در گروه مورد، 5 مورد اتساع مجرای وستیبولر شنوایی، 3 مورد ناهنجاری ماندینی و یک مورد شواهدی از هر دو مورد را در MRI نشان دادند (حساسیت و ویژگی به ترتیب 83.3 درصد و 66.7 درصد). حال آن که در گروه شاهد، فقط در یک مورد علایم پاتولوژیک در گوش داخلی دیده شد (حساسیت و ویژگی به ترتیب 66.7 درصد و 100 درصد).
نتیجه گیری: در این مطالعه نتیجه گرفته شد که MRI نمی تواند یک روش ارزیابی دقیق در بیماران با علایم غیر کلاسیک پندرد باشد ولی می تواند به عنوان یک روش تشخیصی مناسب به کار رود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

DIAGNOSIS OF PENDRED SYNDROME: MRI VERSUS OTHER TRADITIONAL CRITERIA

نویسندگان [English]

  • MB ARDESHIR LARIJANI
  • M MOTASADDI
  • H HADIZADEH
  • A FARD ESFAHANIAN
  • R HESHMAT
  • O TABATABAEI
  • S SHARGHI
  • V HAGHPANAH
  • E TAHERI
  • A LASHKARI
چکیده [English]

Background and purpose: Pendred syndrome, defined traditionally as the constellation of goiter, sensori-neural hearing loss and positive perchlorate discharge test. Since the relatively newer approaches to the diagnosis of this syndrome, as MRI and genetic and/or molecular analysis are much more expensive and complicated than the traditional approaches, we planned to study the value and reliability of MRI as the sole, or adjunctive diagnostic approach to the syndrome. Materials and methods: We presumed the classic triad is still the most widely accepted gold standard, and compared MRI findings in six such defined patients with six seemingly incomplete forms with goiter and hearing loss, but with negative Perchlorate discharge test.
Results: There were a sensitivity and specificity of 83.3% and 66.7%, respectively for MRI in patients fulfilling all three criteria and 66.7% and 100% for sensitivity and specificity in the group lacking perchlorate test positivity. Conclusion: Although MRI can not replace the holistic approach, In "partial" cases with equivocal findings, and in the evaluation of relatives of the patients MRI may be considered as a valuable diagnostic adjunct.

کلیدواژه‌ها [English]

  • PENDRED
  • PERCHLORATE
  • Hearing loss
  • GOITER
  • MRI
دوره 13، شماره 1
39
فروردین و اردیبهشت 1385
صفحه 33-39
  • تاریخ دریافت: 21 اسفند 1390
  • تاریخ بازنگری: 09 تیر 1401
  • تاریخ پذیرش: 11 دی 1348
  • تاریخ اولین انتشار: 11 دی 1348