گزارش ده مورد درمان و کنترل موفقیت آمیز پمفیگوس ولگاریس مقاوم به درمان های ایمنوساپرسیو رایج با مایکوفنلات موفتیل

نویسندگان

یزد، بیمارستان سوانح و سوختگی شهید صدوقی

چکیده

زمینه و هدف: پمفیگوس ولگاریس از بیماری های اتوایمیون تاولی می باشد که در کشور ایران شایع است. در این بیماری اتوآنتی بادی ها بر علیه یکی از اجزاء اتصالات سلول های اپیدرم به نام دسموگلین 3 ایجاد می شوند. گرچه کورتیکواستروئید خوراکی به عنوان خط اول درمانی در این بیماری شناخته شده و به کار می رود ولی در بسیاری از موارد به علت بروز عوارض جانبی یا عدم پاسخ درمانی مناسب از داروهای ایمنوساپرسیو دیگر به عنوان درمان همراه یا کمکی استفاده می شود. از داروهای ایمنوساپرسیو جدید می توان به مایکوفنلات موفتیل اشاره کرد. هدف این مقاله، گزارش ده مورد درمان و کنترل موفقیت آمیز پمفیگوس ولگاریس مقاوم به درمان های ایمنوساپرسیو رایج با مایکوفنلات موفتیل است.
معرفی بیمار: در این گزارش ده بیمار مبتلا به پمفیگوس ولگاریس که به درمان های رایج پاسخ کلینیکی مناسبی نداده بودند تحت رژیم درمانی پردنیزولون ومایکوفنلات موفتیل قرار گرفتند که بهبودی تقریباً در تمام موارد طی 4- 3 هفته آغاز شد و بعد از 10-8 هفته، کنترل کامل بیماری حاصل گردید.
نتیجه گیری: با توجه به تاثیر خوب و عوارض کم، مایکوفنولات موفتیل دارویی مناسب جهت درمان بیماران مبتلا به پمفیگوس ولگاریس همراه با مشکلات کبدی، کلیوی، بروز عوارض جدی کورتیکواستروئید و موارد مقاوم به درمان های رایج ایمنوساپرسیو است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A REPORT OF THE SUCCESSFUL THEATMEUT AND CONTROL OF 10 CASES OF PAMPHIGUS RULGARIS RESISTANT TO COMMON IMMUNO SUPPRESSIVE METHODS WITH MY COPHENOLAT MOPHETIL

نویسندگان [English]

  • N POURSINA
  • P KAFAII
چکیده [English]

Background and purpose: pamphigus vulgaris is one of the blistering auto immune diseases which is common in Iran. This disease is charactaized with the formation of auto-antibodies against one of the components adjoining epidermal cells.called Desmoglin-3. Although the first widely recognized line of treatment in such cases is the oral administration of corticosteroids, in many cases, other immuno-suppressive medications are used as supplementary treatments due to the undesirable side effects and insufficient positive results of previous treatments. One of the recent immuno suppressive drugs is my cophenolat mophetil. This article is intended to report ten such cases.
Patients: Ten patieuts with pamphigus vulgaris are reported,who had not obtained satisfactory results from other common clinical treatments. They were placed under treatment with preduisolone plus mycophenolat mophetil. In almost all cases. The healing process began within 3-4 weeks; aften 8-10 weeks, the disease was completely controlled.
Conclusion: Because of satisfactoly results and low rate of complications, mycophenolat mophetil can be considered an appropriate treatment for pamphigus vulgaris cases with liver and kidney complications, who are resistant to common immunosuppressive treatments.

کلیدواژه‌ها [English]

  • PAMPHIGUS VULGARIS
  • LMMUNOSUPPRESSIVE TREATMENT
  • MYCOPHENOLAT MOPHETIL
دوره 13، شماره 1
39
فروردین و اردیبهشت 1385
صفحه 51-54
  • تاریخ دریافت: 21 اسفند 1390
  • تاریخ بازنگری: 06 تیر 1401
  • تاریخ پذیرش: 11 دی 1348
  • تاریخ اولین انتشار: 11 دی 1348