بررسی کارآیی روش بیو جذب در حذف رنگ راکتیو اورنج 3 آر از محیط های آبی

نویسندگان

چکیده

زمینه و هدف: فرایند بیوجذب به‌علت هزینه کم، در دسترس بودن، قابلیت استفاده مجدد از بیوجاذب، مصرف لجن اضافی حاصل از تصفیه خانه‌های فاضلاب کاربرد زیادی یافته است.هدف از انجام این مطالعه بررسی کارآیی لجن فعال خشک شده در حذف رنگ راکتیو اورنج 3 آر می‌باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع تجربی و آزمایشگاهی می‌باشد. جهت انجام آزمایشات محلول رنگی در سه غلظت 50 ، 100 ، 150 میلی‌گرم در لیتر تهیه شد. سپس محلول‌های مورد نظر در تماس با غلظت‌های 2/0، 4/0، 6/0، 8/0، 1 گرم از جاذب در زمان‌های تماس‌های مختلف (5/0، 1، 5/1، 2، 5/2 ،3 ساعت)، در( pH 12,7,4) قرار داده و از نرم‌افزار Excel برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شد.یافته ها: با افزایش زمان ماند از نیم ساعت به سه ساعت کارآیی حذف از 56 درصد به 76 درصد افزایش یافت. به‌طوری‌که با افزایش وزن جاذب از 2/0 گرم به 8/0 گرم درصد حذف از 58 درصد به 72 درصد افزایش پیدا کرد. با افزایش غلظت رنگ اولیه از 50 تا 150 میلی‌گرم بر لیتر کارآیی حذف از 71 درصد به 62 درصد کاهش پیدا کرد. با افزایش pH میزان حذف رنگ کاهش نیز یافت. فرایند جذب از ایزوترم جذب مدل فروندلیخ با ضریب تعیین 0.952=R2 و از مدل سینتیکی درجه دو با ضریب تعیین 0.979=R2 تبعیت می‌کند. نتیجه گیری: با استفاده از این فن‌آوری جهت حذف رنگ از پساب‌های صنایع ضمن استفاده بهینه از بیومس حاصل از تصفیه خانه‌های فاضلاب، به رفع مشکل رنگ دفعی به محیط زیست نیز کمک خواهد شد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Removal of Reactive Orange 3 dye from aqueous solution by biosorption technology

نویسندگان [English]

  • Tahereh Vazeiri
  • Abolfaz Rahmani Sani
  • Ahmad Allahabadi
  • MohammadHossein Saghi
  • Reza Hekmatshoar
چکیده [English]

Background: The biosorption process has found numerous applications due to low cost, availability, biosorbent reuse, and utilization of excess sludge from wastewater treatment facilities. The aim of the present study was to evaluate the efficiency of dried activated sludge in removing Reactive Orange 3R dye. Materials and methods: For this experimental, laboratory study, dye solutions were prepared in three concentrations: 50, 100, and 150 mg/L. The solutions were then subjected to adsorbent in weights 0.2, 0.4, 0.6, 0.8, and 1.0 g for various durations (0.5, 1, 1.5, 2, 2.5, and 3 hours) in different pH levels (4, 7, and 12). Data was analyzed using Excel software. Results: Increasing contact time from 0.5h to 3h, the dye removal efficiency increased from 56% to 76%. When the weight of the biomass increased from 0.2g to 0.8g, the dye removal efficiency increased from 58% to 72%. High initial iron concentration had an adverse effect on iron removal efficiency. Increasing initial dye concentration from 50 to 150 mg/L decreased iron removal efficiency from 71% to 62%. Freundlich isotherm models could describe the adsorption equilibrium of the dye onto the activated sludge. Freundlich isotherm represented a better correlation compared to other isotherms (R2>0.952). Also, second-order models fit well with experimental data (R2>0.979). Conclusion: This technology for dye removal from industrial wastewater, in addition to the optimal use of biomass from wastewater, can help resolve the environmental problem of wastewater dye excretion.

کلیدواژه‌ها [English]

  • biosorption
  • Dired Activated Sludge
  • Reactive Orange 3