بررسی فعالیت تلومراز و میزان بیان ژن hTERT در سلول‌های سرطان سینه تحت تیمار پاپاورین

نویسندگان

چکیده

زمینه و هدف: حفظ تلومر که برای پایداری کروموزوم و نا‌‌‌میرایی سلول‌های سرطانی لازم است، بر عهده آنزیمی ‌‌‌به نام تلومراز است. بنابراین مهار این آنزیم که در سلول‌های سوماتیک طبیعی در مقایسه با سلول‌های سرطانی فعالیت بسیار محدودی دارد، یک روش درمانی ا‌‌‌میدوارکننده محسوب ‌‌‌می‌‌‌‌شود. در یک بررسی اولیه غربالگری متابولیت‌های ثانوی گیاهی بر رشد سلول‌های سرطانی پاپاورین از دسته آلکالوئیدهای بنزیل ایزوکوئینولین اثرات مهاری قابل ملاحظه‌ای نشان داد و هدف این پژوهش بررسی اثر بر مسیر نا‌‌‌میرایی سلول‌های سرطانی در مدل کشت رده سرطانی MCF7 سینه ‌‌می‌‌‌‌باشد.
مواد و روش‌ها: غلظت IC50 ترکیب خالص تجاری پاپاورین هیدروکلراید (سیگما) به روش MTT (3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) بعد از 48 ساعت تیمار اندازه‌گیری شد. فعالیت نسبی تلومراز در سلول‌های تحت تیمار در مقایسه با سلول‌های کنترل تیمار نشده به روش real-time q-TRAP و بیان نسبی ژن جزء کاتالیتیک تلومراز hTERT با استفاده از Real time RT-PCR سنجش شد. اثر غلظت‌های بسیار کم دارو در کشت بلند مدت سلول‌ها با نیز مورد بررسی قرار گرفت.
یافته‌ها: فعالیت تلومراز در غلظت IC50 پاپاورین که 120 ‌‌‌میکرومولار برآورد شد, کاهش قابل ملاحظه‌ای پیدا می‌کند (تا حدود 70 درصد نسبت به سلول‌های شاهد تیمار نشده) و این روند کاهشی، رفتاری وابسته به دوز دارد. کاهش تقریباً مشابهی که در سطح رونویسی ژن زیرواحد کاتالیتیک تلومراز در سلول‌های تحت تیمار پاپاورین مشاهده شد. تیمار بلند مدت سلول‌ها با غلظت‌های بسیار پایین این ماده، کاهش معناداری (05/0p

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigation of Telomerase activity and hTERT gene expression in MCF7 cells treated with papaverine

نویسندگان [English]

  • Sakineh Kazemi Noreini
  • Mohammad Nebuni
  • Zahra Sadat Nori
چکیده [English]

Introduction: Telomere maintenance is essential for the continued proliferation of dividing cells, and is implicated in chromosome stability and cell immortalization. Telomerase activity, that allows cancer cells to maintain their telomeric DNA for an indefinite replicative capacity, is an attractive target against cancer. A well known benzylisoquinoline alkaloid, papaverine, we focused on to evaluate its antiproliferaive effects on breast cancer MCF7 cells.
Methods: Cytotoxicity of the commercially available pure compound papaverine HCl (Sigma) was determined by MTT assay. A modified quantitative real-time polymerase chain reaction (PCR)-based telomerase repeat amplification protocol (TRAP) was used to estimate relative telomerase activity in papaverine-treated cells in comparison with the untreated control cells. Relative expression level of the catalytic subunit of telomerase (hTERT) gene was estimated using real time reverse transcription-PCR (RT-PCR).
Results: IC50 concentration of papaverine after 48 hours treatment was measured to 120 micromolar. At this concentration telomerase activity showed a considerable decrease (almost 70% in comparison with untreated control cells), in a concentration dependent manner. Quantitative real-time RT-PCR experiments indicated a similar reduction in transcription level of hTERT gene under treatment with papaverine.
Conclusion: Papaverine is a potent natural compound in suppression of cancer cell immortality most probably by anti-telomerase activity. It is a valuable putative compound for further development of promising anti-cancer agents.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Telomerase
  • papaverine
  • cancer
  • alkaloids