اثر بخشی آموزش مصون‌ سازی در برابر استرس بر میزان شادکامی و کیفیت زندگی سالمندان

نویسندگان

چکیده

زمینه و هدف: کهنسالی دوره اجتناب‌ناپذیری از زندگی هر فرد است که شناخت و واکنش صحیح نسبت به آن می‌تواند کیفیت زندگی را بهبود بخشد. کیفیت زندگی خوب با شادکامی و کاهش استرس در ارتباط است. لذا هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش مصون‌سازی در برابر استرس بر میزان شادکامی و کیفیت زندگی سالمندان استان مازندران بود.
مواد و روش‌ها: روش پژوهش حاضر نیمه‌تجربیی و طرح آن از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، کلیه سالمندان استان مازندران (223 نفر) بودند که در مؤسسات شبانه‌روزی نگهداری می‌شدند. پس از اجرای پرسشنامه شادکامی و کیفیت زندگی، از بین افرادی که دارای کمترین میزان شادکامی و کیفیت زندگی بودند (55 نفر) 40 نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شدند و در دو گروه (آزمایش و کنترل) قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه شادکامی آکسفورد و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی استفاده گردید. برنامه آموزش مصون‌سازی در برابر استرس در 8 جلسه 60 دقیقه‌ای در گروه آزمایش به‌مدت 2 ماه اجراء شد و پس از اتمام برنامه آموزشی، دو ماه بعد دوباره هر دو گروه (آزمایش و کنترل) پرسشنامه شادکامی و کیفیت زندگی را در وضعیتی یکسان و مشابه تکمیل کردند و ارزیابی شدند. نتایج به روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره و با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 18 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که آموزش مصون سازی در برابر استرس در گروه آزمایش بر افزایش شادکامی و کیفیت زندگی تأثیر معناداری دارد. مقدار Eta (563/0) نشان‌دهنده اندازه اثر آموزش انجام شده در میزان شادکامی است که در سطح 01/0معنادار است. بنابراین می‌توان 3/56 درصد از تغییرات میزان شادکامی را به آموزش انجام شده نسبت داد. در خصوص کیفیت زندگی نیز مقدار Eta(531/0) نشان‌دهنده اندازه اثر آموزش انجام شده در میزان کیفیت زندگی است که در سطح 05/0 معنادار است. یعنی 1/53 درصد از تغییرات میزان کیفیت زندگی مربوط به آموزش انجام شده است.
نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد سالمندانی که آموزش مصون‌سازی در برابر استرس را دریافت نمودند، شادکامی و کیفیت زندگی بالاتری در مقایسه با گروهی که این آموزش را دریافت نکردند، گزارش کردند. بنابراین ضرورت آموزش مصون سازی در برابر استرس برای گروه‌های سالمندان که نسبت به استرس آسیب‌پذیر هستند، ضروری به‌نظر می‌رسد.

عنوان مقاله [English]

The efficacy of stress inoculation training upon the happiness rate and life's quality of old persons

نویسندگان [English]

  • Fatemeh Lachiyani
  • Alirreza Mohammadi Arya
  • Effat Sadat RobatJazee
  • Seyyed Shahabeddin Tabatabaee
  • Mobin Hedayati
  • Amin Rostaee
چکیده [English]

Introduction: The old age is one of the inevitable period of each person's life that correct cognition and reaction toward it can improve (alter) the life's quality. The good life's quality is related to happiness and stress decreasing therefore, the aim of the present study was the determining of the efficacy of stress inoculation training upon the happiness rate and life's quality of old (aged) persons of Mazandaran.
Materials and Methods: method research Quasi-experimental and design of pre-test - post-test control group was. the statistical universe of the present study was consist of the all old persons of Mazandaran (223 persons) that lived at boarding – house institutions. after executing the happiness and life's quality questionnaires, 40 person's having the least happiness rate and life's quality, were selected randomly, put into two groups (experimental and control). In order to gather the data, oxford happiness questionnaire and life quality questionnaire of worldly hygiene foundation were used the instruction program of stress inoculation was done in experiment group at 8 sessions every session, including 60 minutes for two month and After completion of training, two months later both groups (experimental and control) happiness and quality of life questionnaires in the same situation and the same were completed and evaluated.
Resulting: The results gained from the study using covariance analysis revealed that the stress inoculation training was meaningful (significant) upon happiness and life's quality for experimental group.
Conclusion: therefore, according to the results, the stress inoculation is effective upon the increasing of happiness and life's quality of old (aged) persons.

دوره 20، شماره 2
68
خرداد و تیر 1392
صفحه 184-193
  • تاریخ دریافت: 12 تیر 1392
  • تاریخ بازنگری: 04 تیر 1401
  • تاریخ پذیرش: 09 مرداد 1392
  • تاریخ اولین انتشار: 09 مرداد 1392