تأثیر خاطره‌‌گویی گروهی بر میزان احساس تنهایی سالمندان

نویسندگان

چکیده

زمینه و هدف: احساس تنهایی یکی از شایع‌ترین شکایات سالمندان است که می‌تواند عواقب جدی بر سلامت روان آنان ایجاد کند. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر خاطره‌گویی گروهی بر احساس تنهایی سالمندان شهر سبزوار انجام شد.
مواد و روش‌‌ها: این مطالعه تجربی بر روی 73 نفر از سالمندان مرد مراجعه کننده به کلینیک جامع توانبخشی سلامت سالمندان و کانون‌های بازنشستگان شهر سبزوار انجام شد. افراد بر اساس معیارهای ورود، انتخاب و به‌طور تصادفی ساده به دو گروه مداخله (36 نفر) و کنترل (37 نفر) وهمچنین برای کنترل تاثیر پیش‌آزمون در نتایج پس‌آزمون، هر گروه نیز به دو گروه با پیش‌آزمون و بدون پیش‌آزمون تقسیم شدند. ابتدا در گروه‌های پیش‌آزمون، احساس تنهایی توسط پرسشنامه استاندارد احساس تنهایی اندازه گرفته شد و سپس برای گروه مداخله، جلسات خاطره‌گویی به مدت هشت جلسه (هفته‌ای یک جلسه یک ساعته) برگزار گردید و در پایان، احساس تنهایی در همه گروه‌ها مورد سنجش قرار گرفتند و داده‌های حاصل به کمک نرم افزارspss نسخه 20، تجزیه و تحلیل شدند. آزمون‌های آماری مورد استفاده شامل آنالیز واریانس دو طرفه، من ویتنی، تی مستقل، تی زوجی و دقیق فیشر می‌باشد.
یافته‌‌ها: میانگین میزان احساس تنهایی بعد از مداخله در گروه‌هایی که پیش آزمون داشتند در گروه مداخله، 63/1 ± 15/10 و در گروه کنترل 30/3 ± 84/13 بود، آزمون تی‌مستقل تفاوت معناداری را نشان می‌دهد (001/0>p). میانگین میزان احساس تنهایی بعد از مداخله در گروه‌هایی که پیش آزمون نداشتند در گروه مداخله، 09/3 ± 12 و در گروه کنترل 92/3 ± 56/13 بود، آزمون تی‌مستقل تفاوت معناداری را نشان می‌دهد (004/0=p).
نتیجه‌ ‌گیری: براساس نتایج این پژوهش، هشت جلسه خاطره‌گویی گروهی اثرات مثبتی بر کاهش میزان احساس تنهایی سالمندان دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effects of group reminiscence on loneliness in elders

نویسندگان [English]

  • Mohsen Koushan
  • Zeynab Mollashahi
  • Ahmad Delbari
  • Mohammad Hasan Rakhshani
چکیده [English]

Background: loneliness is one of the most widespread complaints of elders that has serious consequences on their mental health, so present study is done in Sabzevar to examaine the effects of group reminiscence on loneliness in elders.
Materials and Methods: the present experimental study is examined 73 of male elders who visited sabzevar rehabilitation clinic of elders and retirement centers. These people was selected according to input criterions and devided to interval group (36 persons) and control group (37 persons) by random. To control the effect of pretest on post test results, every group was devided into two groups, one with pretest and the other without it. First of all, loneliness was held for interval groups (8 sessions, 1 session perweek for an hour), at the end loneliness was measured in all groups and data analyzed by spss 20. Loneliness was measured by standard lonliness questionnaire. Here the statistical testes was included analyzed of variance; ANOVA, analyzed of covariance; ANCOVA, Independent Samples Test, Paired Samples Test.
Results: the mean of loneliness after intervention in groups with pretest was: interval group: 10/15 ± 1/63, control group: 13/84± 3/30 Independent Samples Test shows meaningful difference. The mean of loneliness after intervention in groups without pretest was: interval group: 12±3/09, control group: 13/56 ± 3/92 Independent Samples Test shows meaningful difference.
Conclusion: according to the present study 8 session of group reminiscence had posetive effects on reducing loneliness in.

کلیدواژه‌ها [English]

  • elderly
  • loneliness –group reminiscence