تاثیر 8 هفته فعالیّت بدنی منتخب بر تعادل ایستا و توان هوازی بیماران زن دیابتی نوع 2

نویسندگان

چکیده

زمینه و هدف : دیابت، اختلال متابولیک مزمنی است که درنهایت، منجر به تحمیل عوارضی از جمله عوارض عصبی که باعث کاهش حس عمقی و تعادل و عوارض قلبی- عروقی می‌شود. فعالیت جسمانی در برنامه‌ی روزانه بسیارحایز اهمّیّت بوده و موجب بهبود حساسیّت به انسولین می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر فعالیت بدنی منتخب بر تعادل و توان هوازی بیماران زن دیابتی انجام‌شد.
مواد و روش‌ها : دراین تحقیق نیمه‌تجربی از بین زنان مبتلا به دیابت نوع 2، تعداد 17 نفر براساس معیارهای تحقیق به‌روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه تمرین (سن3/7 ± 4/51 سال و تعداد 8 نفر) و کنترل(سن 9/ 4 ± 7/55 سال و تعداد 9 نفر) قرارگرفتند. گروه تمرین، 3 جلسه‌ی یک ساعته در هفته به‌مدت 8 هفته به فعالیت بدنی منتخب پرداختند و گروه کنترل، به زندگی معمول خود بدون فعالیت بدنی منظم ادامه دادند. دراین پژوهش، از تست لک لک برای سنجش تعادل ایستا و تست 6 دقیقه راه‌رفتن برای ارزیابی توان هوازی استفاده‌شد. تحلیل داده‌ها به‌کمک نرم‌افزار SPSS16.0 با استفاده از تحلیل کوواریانس و در سطح معناداری کمتر از 05/0 انجام‌شد.
یافته‌ها: اختلاف میانگین داده‌های تعادل در پیش‌آزمون و پس‌آزمون گروه تمرین نسبت به گروه کنترل معنادار نبود، اما میانگین مسافت راه رفتن در گروه تمرین افزایش معناداری نسبت به گروه کنترل داشت.
نتیجه‌گیری: یک دوره فعالیت بدنی منظم، می‌تواند بر استقامت هوازی بیماران دیابتی نوع 2 تاثیر داشته‌باشد و بر تعادل آنان تاثیر معناداری ندارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effect of 8 weeks of selective physical activity on static balance and aerobic capacity in female patients with type 2 diabetes

نویسندگان [English]

  • Maryam Fakhari
  • Leili Mahdiyeh
چکیده [English]

Background: Diabetes is a chronic metabolic disorder that leads to some of complications such as nerve damage that decrease proprioception sense and balance and cause cardiovascular disease. Physical activity is very important in daily schedule and improves sensitivity to insulin. The aim of this study was to investigate the effect of of 8 weeks of selective physical activity on static balance and aerobic capacity in female patients with type 2 diabetes.
Material and Methods: This quasi-experimental study was carried out on 17 women with type 2 diabetes. The subjects selected according to investigation items and accessible sampling method. They were assigned in two experimental (age=51.4±7.3, n=8) and control (age=55.7±4.9, n=9) groups. Experimental group underwent three sessions of one hour selected exercise per week for 8 weeks. Control group did not participate in any regular exercise sessions. Static balance assess with stroke stand test and aerobic capacity measured with 6 min walk test for all subjects. Data were analyzed by SPSS 16.0 software and ANCOVA (p≤0.05) was administered.
Findings: There was no significant difference between mean of balance time between pre-test and post-test in experimental group than control group (P≤ 0.05) but mean of distance was increased significantly in experimental group than control group (P≤ 0.05).
Conclusion: A period of physical activity could increase aerobic capacity in type 2 diabetic patients and don’t have significant influence on static balance.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Type 2 diabetes
  • Physical Activity
  • static balance
  • aerobic endurance