تأثیر به کارگیری مدل مراقبت مشارکتی بر کیفیّت خواب بیماران مبتلا به نارسایی قلبی

نویسندگان

چکیده

زمینه و هدف: نارسایی قلبی یک وضعیّت شایع و تهدید کننده زندگی است. این بیماران از کیفیّت ‏خواب پایینی برخوردار هستند. از راه‌های اصلاح کیفیّت خواب، آموزش مراقبت از خود با استفاده از مدل در پرستاری است. لذا، این مطالعه با هدف تأثیر به کارگیری مدل ‏مراقبت مشارکتی بر کیفیّت خواب بیماران مبتلا به نارسایی ‏قلبی انجام شد.
مواد ‌و ‌روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی شده‏است؛ که بر روی 102 نفر از بیماران مبتلا به نارسایی قلبی مزمن پایدار بستری در بخش قلب بیمارستان واسعی سبزوار 93-1392 انجام گرفت. بیماران به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. جهت سنجش کیفیّت خواب بیماران از مقیاس کیفیّت خواب پیتزبورگ که روایی آن به روش روایی محتوا و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (0.79) به تأیید رسید. اجرای مدل مراقبت مشارکتی، در گروه آزمون به مدّت سه ماه انجام گرفت. تجزیه و تحلیل اطّلاعات با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و تحلیلی (آزمون کای‌دو، آزمون من‌ویتنی‌یو، تحلیل کوواریانس به سبک رگرسیونی و رگرسیون لجستیک چند سطحی داده های همبسته) با نرم‌افزارهای اس.پی.اس.اس. نسخه 11.5 و SAS نسخه 9.1 در سطح اطمینان 95 درصد انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد بین نمره کیفیّت خواب دو گروه قبل از مداخله اختلاف آماری معنی‌دار نبود. امّا، پس از مداخله میانگین و انحراف معیار نمره کلّی کیفیّت خواب در گروه کنترل و آزمون به ترتیب 03/4±02/9 و 89/2±43/4 بود و آزمون آماری ‌من‌ویتنی یو بین دو گروه اختلاف آماری معنی‌داری نشان داد (001/0=p).
نتیجه‌گیری: اجرای مدل مراقبت مشارکتی بر افزایش کیفیّت خواب بیماران نارسایی قلبی مؤثّر است. لذا، پیشنهاد می‌شو اجرای این مدل مراقبتی در سایر بیماران مزمن نیز آزمون گردد و در مورد آنان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effect of the partnership care model on the quality of sleep among patients with heart failure

نویسندگان [English]

  • Somayyeh Nayyeri
  • Mehdi Golafrooz
  • Hajar Sadeghi
  • Sara Amini
  • Laya Zarrabi
  • Mohammad hasan Rakhshani
چکیده [English]

Background and purpose: Heart failure is a common and life-threatening situation. These patients have poor sleep quality. One of the possible ways of improving sleep qualityis based on self-care education in the nursing model, thus this study was aimed at assessing the effects of the partnership care model on sleep quality among patients with heart failure.
Materials and Methods: An experimental study (randomized controlled trials) was performed on 102 patients with chronic stable heart failure among whom reffered to Vasei hospital of Sabzevar in 2014. Patients were randomly assigned into two groups. The Pittsburgh Sleep Quality Scale was used as a criterion.Interventionand implementation of the partnership care model in one of the test groups were kept running for three months. Obtained data were analyzied based on descriptive and inferential statistical methods (chi-square, Mann-Whitney U, analysis of covariance & Multilevel Logistic Regression) with SPSS (Version 11.5‎) & SAS (Version 9.1‎) Softwares with 95% of confidence (95% CI).
Results: The results showed that there wasn't any statistical significant difference in the mean score of sleep quality between the two groups before the intervention. But after the intervention the values of mean and standard deviation of sleep quality were obtained‎ ‎9.02±4.03 & 4.43±2.89, respectively. There was a significant difference between the two groups in sleep scores obtained by statistical test of Mann-Whitney U (p=0.001).
Conclusion: Implementation of the partnership care model is effective in increasing the quality of sleep among patients with heart failure. Therefor the implementation of the partnership care model among patients with choronic disease is suggested.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Partnership Practice
  • care
  • models nursing
  • Heart Failure
  • sleep
  • Patients
دوره 22، شماره 3 - شماره پیاپی 3
79
مرداد و شهریور 1394
صفحه 289-299
  • تاریخ دریافت: 23 اسفند 1393
  • تاریخ بازنگری: 09 تیر 1401
  • تاریخ پذیرش: 15 فروردین 1394
  • تاریخ اولین انتشار: 15 فروردین 1394